آلومینیوم یک عنصر شیمیایی است. نماد شیمیایی آن Al است و عدد اتمی آن 13 است. مقدار آلومینیوم موجود در پوسته زمین از نظر اکسیژن و سیلیکون در رده سوم قرار دارد و وفورترین عنصر فلز در پوسته زمین است. در بین گونه های فلزی ، این دومین فلز بزرگ بعد از فولاد است. در اواخر قرن نوزدهم بود که آلومینیوم ظهور کرد و به یک فلز رقابتی در کاربردهای مهندسی تبدیل شد و همه این عصبانیت بود. توسعه سه صنعت بزرگ هوانوردی ، ساخت و ساز و اتومبیل مستلزم این است که خواص مواد از خاصیت منحصر به فرد آلومینیوم و آلیاژهای آن برخوردار باشند و این به نفع تولید و کاربرد این فلز جدید ، آلومینیوم است. کاربرد آلومینیوم بسیار گسترده است.
آلومینیوم خالص بسیار نرم ، قوی نیست و خاصیت انعطاف پذیری خوبی دارد. می توان آن را به رشته ها کشاند و درون فویل ریخت. این ماده در ساخت سیم ، کابل ، صنعت رادیو و صنعت بسته بندی بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. هدایت الکتریکی آن تقریباً دو سوم مس است ، اما از آنجا که چگالی آن فقط یک سوم مس است ، در مقایسه با سیم های آلومینیومی با جرم و طول مساوی ، مس دارای رسانای الکتریکی تقریبا مس است. این دو برابر و قیمت پایین تر از مس است.




